Juliusz Słowacki - Beniowski

stracił... wtenczas po włosku: addio! Po polsku: pisuj do mnie na Berdyczów. Okropne słowa! jeśli nie zabiją, To serce schłoszczą tysiącami biczów. Panna Aniela, dziewczę z białą szyją, Była z rodziny dostatniej A...wiczów... Kochała wiernie – wierność była w modzie – Lecz ojciec – ten stał jak mur na przeszkodzie. Mimo to jednak Aniela, jak róże, Co nad wysoki mur liściem wybiegną Patrzeć na słońce – oczy miała duże, Czarne – jak róże, co się nad mur przegną I mimo czujne ogrodowe stróże Zerwaniu chłopiąt i dziewcząt ulegną, A potem gorzki los tych niewiniątek Więdnąć na włosach i sercach dziewczątek; Aniela – mimo ojcowskie czuwanie – Widywała się ze swoim Zbigniewem. Kronika milczy, czy to widywanie Odbywało się pod jaworu drzewem, W godzinę, kiedy słychać psów szczekanie, Kiedy słowiki wywołują śpiewem Księżyc spod ziemi; lecz pozwól, asindziej, Że się nie mogli widywać gdzie indziej... Zwłaszcza o innej porze... Ojciec srogi, Do tego wielki oryginał, splennik; Diabeł wie, jakiej wiary: w rzymskie bogi Wierzył i następna strona >>

<< 2 3 4 5 6 >>